Ten typ błędów polega przede wszystkim na niewłaściwym doborze środków stylistycznych w danej wypowiedzi. Zastosowane wyrazy nie pasują do siebie albo do sytuacji, w której zostały zastosowane. Błędem stylu będzie pomieszanie konwecji, zakresów słownikowych, niestosowność wypowiedzi, złamanie norm obyczajności czy dobrego smaku.

Z drugiej strony sfera stylu to wdzięczny temat dla pisarzy do podejmowania gry językowej (parodia, groteska, komizm językowy).

My zajmijmy się typowymi, zwykłymi sytuacjami błędu.

  • stosowanie skrótów myślowych.
    • Niektóre bajki Mickiewicza podobne są do Krasickiego.
    • Santiago mieszkał w starej chacie na skraju ubóstwa.
    • Chłopi byli najniżej położeni w Polsce

 

  • wielosłowie, tzw. styl rozwlekły, niepotrzebna kwiecistość
    • Chłopi wstawali o świcie i szli do obory dawać krowom, koniom i świniom jedzenie: ziarno, obierki i łupiny.
    • Piłka z jakimś takim poznańskim smutkiem zatrzepotała w koszu Olimpii.

 

  • niecelowe powtórzenia (używanie tego samego wyrazu w bliskim sąsiedztwie; najczęściej dotyczy to zaimków lub czasownika być)
    • Ten bohater to był taki, że oni go tak traktowali.

 

  • mieszanie stylów (np.oficjalny - z kolokwialnym).
    • Ten król był beznadziejny i nie umiał rządzić.
    • Ten facet Mickiewicz to był wielki poeta.
    • Edyp zauważył, jak los go urządził.

 

  • nadmierne unaukowienie stylu; niepotrzebne przeładowanie zapożyczeniami
    • Ten mały przyruch daje mu dobry tajmning (Włodzimierz Szaranowicz o Hanawaldzie)